De honden

Diederik en Famke en Milou

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Filmje start automatisch op

'PLAY''......................................................................................................................................

RASBESCHRIJVINGEN zie onder op deze pagina

Diederik is een Tatra (reu) en Famke is een Maremma (teef). En dan hebben we nog Milou, de chihuahua (teef).

De Tatra komt oorspronkelijk uit Polen en de Maremma komt uit Italië. Beide vallen onder de categorie 'Kuddebewakers'. Dit wordt door veel mensen vaak verward met de herdershonden. De herdershonden, denk daarbij aan de Duitse Hollandse Belgische etc zijn op de herder gericht hebben vaak een 'blinde' gehoorzaamheid naar de herders. De Kuddebewakers daar in tegen zijn gericht op zelfstandigheid, op het zelfstandig bewaken van kuddes en tegenwaardig van huis en haard. Van beide rassen valt dan ook geen slaafse gehoorzaamheid te verwachten. Ze zijn erg intelligent en voeren daarom alleen een opdracht uit als die volgens hen nut heeft of uit liefde of respect van de baas.

Verder zijn Kuddebewakers over het algemeen vrij dominant. Het zijn daarom zeker geen rassen voor iedereen. Een heel duidelijke en consequente baas hebben ze absoluut nodig. Overweegt U de aanschaf van een dergelijk ras praat dan eerst met een aantal eigenaren om u ervan te overtuigen dat dit ras bij u past. Verder hebben deze honden natuurlijk de ruimte nodig.

Kunt u Uw hond bovenstaande geven, dan kunt u zich geen betere, waakzamere en trouwere kameraad denken met een hart van goud. Overweegt u de aanschaf van een dergelijk ras, laat u dan op de wachtlijst plaatsen van de betreffende vereninging. (staan vermeld op mijn linken pagina) Het aantal fokkers is zeer beperkt in Nederland, en de verenigingen houden u dan op de hoogte wanner men een nestje verwacht.

Diederik v.d. Vennenberg staat momenteel geregistreerd als dekreu bij de tatra-club en wacht vol spanning op zijn eerste damesbezoek. Diederik is HD vrij (A) en oogziekte vrij.

 

 

De Tatra

De voorouders van de Tatra zijn honden, die meekwamen met herders, die uit Azië naar Europa trokken, om de schaapskuddes te bewaken en te verdedigen tegen vijanden (rovers, wolven en beren).
De daarvoor vereiste eigenschappen waren kracht, behendigheid en onverschrokkenheid. De witte halflange vacht is bewust gefokt zodat de hond bij verrassing tussen de schapen uit kon schieten en ook omdat de herder niet per abuis zijn hond in plaats van de wolf neerschoot. Ook moest de hond waakzaam, slim, zelfstandig en beslist niet angstig zijn om situaties te kunnen beoordelen en op te lossen als de herder sliep.

Ook voor gezelschap was de herder grotendeels op de hond aangewezen die zijn baas dan ook de nodige aandacht gaf. Zo was de hond een onmisbare vriend en helper bij het weiden van de schapen op de berghellingen.

De hiervoor genoemde eigenschappen heeft de Tatra grotendeels behouden.
Dit maakt hem ook voor ons tot een waakzame en onverschrokken kameraad, hij is rustig, evenwichtig en beslist geen vechtersbaas. Door zijn zelfstandigheid zal hij bij bezoek aanslaan en op eigen terrein vreemden buiten de poort houden, daarvoor zal hij zijn plaats en uw aandacht opeisen, buiten het eigen terrein is hij rustig en afwachtend.

In de handen van een consequente baas die hem een juiste opvoeding geeft is het een prachtige hond die bewondering afdwingt door zijn onverschrokken uitstraling. Om de Tatra als huishond te kunnen houden, moet u zijn aangeboren gedrag enigszins indammen. Dit is het gemakkelijkst als de hond als pup uw huis betreedt. Dit houdt in dat u hem naar zijn plaats moet sturen als hij bij bezoek blijft blaffen, nadat u het bezoek heeft toegelaten. En ook dat hij van pup af aan niet op het bankstel mag, indien u hem daar niet op wilt hebben. Ook de andere familieleden moeten hem zo behandelen, daar hij anders u en uw huisgenoten tegen elkaar uitspeelt.

 

De Maremma Famke (Alegra v d Bürginsel)

De Berghond van de Maremmen en Abruzzen komt, zoals al in zijn naam wordt aangegeven, uit de streken Maremma en Abruzzo in Italië. Het ras bevindt zich al meer dan 2000 jaar in Italië en komt van oorsprong uit Azië. Er zijn verschillende meningen over hoe de hond van Azië naar Europa gekomen is. Vast staat echter wel, dat alle witte herdershonden (Tatra, Kuvazs, enz.) tot dezelfde soort behoren. Ze werden (en worden nog steeds) gefokt en gebruikt om de kudden schapen te beschermen en te verdedigen. Over het karakter van een Maremmano kan menig liefhebber u uren vertellen. Zijn aard is kalm en goedmoedig, bedachtzaam, maar fel tegen vijanden van zijn kudde. Hij is een goede waker over huis en bewoners, aanhankelijk voor de baas.
Zoals reeds gezegd, is het ras van nature gefokt en gebruikt als kuddebewaker. De honden moeten hun werk bij de kudden geheel zelfstandig doen, want de herder is meestal niet zelf aanwezig. Dit verklaart, waarom de Maremmani niet gehoorzaam zijn in de gebruikelijke zin van het woord. Dit leven in eenzaamheid, met veel verantwoordelijkheid, heeft een ras ontwikkeld met een aantal specifieke karaktereigenschappen die afwijken van andere rassen. Voor het bewaken wordt de Maremmano dus niet door mensen getraind, hij leert het van zijn volwassen roedelgenoten, die veel meer in dit vak thuis zijn dan de mensen. De mens kan hem met veel geduld wel de nodige commando's aanleren, maar hij zal nooit de slaafse gehoorzaamheid tonen, zoals bij andere rassen wel gezien wordt. Door dit zelfstandige karakter is hij afstandelijk ten opzichte van vreemdelingen.
Een en ander betekent echter niet, dat hij geen leiding nodig. Juist wel, want ook bij de kudden waar ze vrijwel altijd in roedelverband werken, is er altijd een Alpha-hond die duidelijk de leiding heeft. Als u als mens die taak van de Alpha op de juiste manier over kunt nemen, dan zal de Maremmano zich bij u thuis voelen, want hij heeft respect voor goed leiderschap. Kunt u dit niet, dan zal de hond zelf de leiding overnemen en bepaalt hij de regels in zijn roedel d.w.z. in uw gezin!
Wanneer u dus een gezeglijke en onderdanige hond zoekt, moet u niet voor dit ras kiezen.
Echter wanneer u instaat bent en het geduld kunt opbrengen om hem goed en evenwichtig leiderschap te bieden, zult u in de Maremmano-Abruzzese een heel fijne vriend vinden.

 

De Chihuahua

Ze staan bekend als de kleinste hond ter wereld(tussen de 1 en de 3 kg) , zijn echte gezelschapshonden, maar pas op, ze zijn door geen andere hond uit het veld te slaan. Ze kunnen zeer fel en scherp zijn ten opzichte van soortgenoten. Ze zijn waaks en wantrouwig tegenover vreemden.
Over de geschiedenis van de Chihuahua is veel gespeculeerd. Tot 1898 was het ras uitsluitend in Mexico te vinden. Daarna kwam het naar de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Is het echt een inheems ras dat afstamt van de honden van de Inca's en de Azteken? Werd het door de Spaanse veroveraars naar de Nieuwe Wereld gebracht? Of komt het ergens anders vandaan? Bewijzen van de echtheid van de Chihuahua zijn de afbeeldingen van dergelijke honden in het klooster van Huejotzingo, dat dateert uit de tijd van de Tolteken, en de verschilldende archeologische opgravingen.
De oorspronkelijke variëteit van de Chihuahua had een kortharige vacht, de langharige is gefokt door kruising met langharige dwergrassen (zoals Vlinderhondje, Yorkshire Terriër en Dwergkeeshond). Vanaf 1880 werden er Chihuahua`s gezien aan de Mexicaanse grens van de U.S.A. Veel Amerikaanse toeristen kochten deze kleine honden van de indianen en namen ze mee naar huis. Ze werden snel populair in de United States. Mr. James Watson, een bekende Amerikaanse keurmeester omschreef ze in 1888 als kleine kortharige terriers met een molera en een plat staartje. Het is interessant om te weten dat de eerste Chihuahua's die geregistreerd werden alle kortharigen waren. De eerste langharigen werden in Mexico geregistreerd in 1959 en zij waren eigendom van een Duitser. De geschiedenis van de Chihuahua's in Nederland begon pas in het eind van de vijftiger jaren.